Yardiminiza ihtiyacim var! Bir şey soracağım:

Diyelim ki çalışmıyorsun çünkü bir hastalığın var. Her hafta doktor randevularına, psikoloğa vs. gidiyorsun. Bunun dışında alışverişi de hep sen yapıyorsun çünkü eşin günde neredeyse 12 saat çalışıyor, dolayısıyla market alışverişini genelde sen kendi arabanla hallediyorsun. Ayrıca kalabalık bir ailen var; bazen spontane bir şekilde annene babana, kuzenlerine gidiyorsun. Solaryuma gidiyorsun, alışverişe çıkıyorsun, bazen de öylesine dışarı çıkıyorsun vs.

Kayınvaliden ise sadece 22 yaşındaki görümcenle yaşıyor. Görümcen üniversitede okuyor ve üniversitesi evlerinden max 20 dakika uzaklıkta.

Geçtiğimiz yaz tatilinde bir aylığına tatile gittiğimde arabamı kullanmak için istemişlerdi. Çünkü ikisi de tatilde çalışıyordu ve çalışma saatleri birbirine uymadığı için tek arabayla ikisinin de yetişmesi zor oluyordu. Ben de arabamı verdim.

Kışın da bir haftalığına tekrar tatile gittiğimde yine arabayı istediler. Biri okula, diğeri işe gittiği için ve bazen saatler uyuşmadığı için ikinci bir arabanın olması onlar için daha kolay oluyordu. Ben de yine verdim.

Ama şimdi tatile gitmiyorum, evdeyim. Kayınvalidem beni aradı ve konuşma sırasında şöyle dedi:

“Ben şimdi 2 ay boyunca full çalışacağım. Tek arabayla bizim için çok zor oluyor. Görümcen beni işe bırakmak için üç kere gidip gelmek zorunda kaldı. Önce beni bırakıyor, sonra tekrar eve/okula gidiyor, daha sonra tekrar gelip beni alıyor. Bir de benim işim sabah 5’te başladığı için beni bırakabilmek adına sabah 4’te kalkmak zorunda kalıyor. Arabanı haftada 2-3 kere ödünç alabilir miyiz?”

Ben de:

“Benim de arabaya ihtiyacım var, biliyorsun doktor randevularım var.” dedim.

O da: “Evet, (görümcen) sana hangi günlerde arabaya ihtiyacı olduğunu yazar. Siz kendi aranızda konuşursunuz. Çünkü yoksa bizim için gerçekten zor oluyor.” dedi.

Ben de: “Tamam, hangi günlere ihtiyacı olduğunu yazsin, bakiyim.” dedim.

O da: “Tamam, siz konuşursunuz. Zaten senin arabaya ihtiyacın olduğu günlerde o da sonradan arabayı sana geri getirebilir, bakarsiniz.”

gibi bir şey söyledi ve konuşmayı kapattık.

Benim burada biraz sinir olduğum nokta şu: Aslında görümcem okula otobüsle gidebilir. Ulaşım imkânı var. Sadece biraz rahatına düşkün olduğu ve evden daha erken çıkıp toplu taşımayla uğraşmak istemediği için araba ona daha kolay geliyor.

Ben de bir gelin olarak tabii ki onlarla kötü olmak istemiyorum. Amacım onları sinirlendirmek ya da aramızı bozmak değil. Ama bir yandan da “Madem otobüs var, kız otobüsü kullansın.” diye düşünmeden edemiyorum????

Acaba bu konuda biraz fazla sert mi düşünüyorum?

Amacım onlara karşı gıcık davranmak değil. Aynı zamanda sonradan “Aman tamam, araban senin olsun.” gibi alınmalarını ya da benim kötü niyetli olduğumu düşünmelerini de istemiyorum.

Bu konuda ne düşünüyorsun?