Kitap Önerisi:
Önceden kitap tanıtım yazıları , kitap eleştirisi falan yazardım. Çok önceden… Şimdi de kitapsever dostlarım için size bir kitaptan bahsetmek istiyorum. Ben üniversite yıllarında okumuştum. Şimdi de tekrar okumak istiyorum. O kadar etkilemişti beni.
Ferid Edgü - Hakkari’de Bir Mevsim ya da sadece “O”
. Ben üslubun köpeği olan bir okuyucuyum. Niye bilmem içerik beni çok etkilemez. Ama bu kitabın hem üslubu hem de içeriği mükemmel. Şiirsel bir dille roman yazılmış. Üstelik bir günde okuyabileceğiniz bir roman. Sadece 198 sayfa. Aslında Ferid Edgü’nün olayı biraz da bu. Az sözcükle çok şey anlatmak ister. Küçürek öykünün de ustalarından biridir. Sizi boğmadan kitapta hala hatırladığım birkaç şeyden bahsetmek istiyorum.

    Kahramanımız bir öğretmen. Hakkari’ye gidiyor. Hakkari’yi bize kitabın ön ve son söz kısmında şöyle anlatıyor ve Hakkari’ye kentim Hak diye sesleniyor. “… Tolstoy bilseydi seni soyluluğundan bin beter utanırdı. Ve kim bilir belki yazarlığından -şimdi benim utandığım gibi- Avvakum bilseydi yakınında senin gibi bir kent olduğunu, Kafkaslar’ı aşar çile çekmeye sana gelir, senin mağaralarında yaşardı. Dostoyevski sürülseydi sana Yer Üstünden Notlar’ı yazardı ya da Suç ve Suç’u… “ Yazarım ön ve son söz olarak adlandırdığı kısım aslında bize her şeyi anlatıyor. Ben böyle güzel ön söz çok az gördüm. 

   Kitabın birinci bölümünde Hakkari’ye nasıl gittiğinden bahseder ama bu pek de alışılmış bir durum değildir. Teknesinin kayalara çarpmasından bahseder. (Cudi dağı-Hz. Nuh göndermesi var.) Zaten postmodern romanlarda da genelde başlangıçlar bitişler ve olaylar çok da belli değildir . 
   Kitabın politik göndermesi de var. Okuyunca ne demek istediğimi anlayacaksınız. Asla içinde tek kurgu barındırmıyor. Birden çok duygunuza dokunabilecek bir romandan bahsediyorum. Öğretmen öğrencilerine kalem ve silgi dağıtıp şöyle diyor: “ Çocuklar alın bakalım defterlerinizi, kitaplarınızı. İşte kalemleriniz, işte silgileriniz. Ama silgilerinizi pek kullanmayın…” devamı da var tabi ama alt metnini okuyucu kendi doldurabilir. Sizi sorgulamalara yöneltecek bir kitaptan bahsediyorum. Neyse çok da fazla anlatmayacağım. Beni en çok yaralayan bölümden bahsedip kızımla oynayacağım :)

“Alaaddin geliyor. Gece.
Hoca, benim kardeş hasta, diyor.
Nesi var? diyorum.
Ateşi var çok, diyor. Ölecek.
İlaç vereyim mi? diyorum.
Hayır, portakal ver, diyor.
Portakal yememiştir, hiç “
Benim maneviyatıma çok dokundu. Umarım okur ve beğenirsiniz. Okumuş olanların da fikirlerini merak ediyorum tabi. Uzun zamandır yazmak istiyordum kızımı uyutunca yazayım dedim ben bitirmeden uyandı. :) sizin de önereceğiniz kitaplar varsa listeme eklemek isterim.