Anlatacak o kadar çok şeyim varken çevremde kimsenin olmaması o kadar çok acı, düşündüklerimi fikirlerimi yaşadıklarımı size anlatmak istiyorum.
Neler yaşadığımi birkaçınız biliyor, anlattığım kadarıyla ve şuan sorun şu ki Ben mutlu değilim bağıra çağıra söylemek isteyip çocuklarım eşim duymasın diye ağlayarak içime bağırıyorum herşeyi.
Beni bu kadar çok düşünceye iten şeyler;
Eşimin ailesinin bütün çocukları gül gibi yaşarken benim çocuklarımın hakkını yerken benim bebeklerimin yokluk çekmesi 🥺
Kendimi o kadar çok işe yaramaz değersiz hissediyorum ki Rabbime yalvarıyorum imtihanın ağır geliyo çile çekmek için doğmuşum hatta annem beni neden doğurmuş ki annemde babamda erkek sevdikleri halde oğulları olduğu halde neden tekrar çocuk yapmışlar, ben en çok ta bundan korkuyorum ya ilerde benim evlatlarım da bunları yazar, söyler se , elimden birşey gelmiyo çaresizlik nedir deseniz en dibine kadar yaşadım anlatsam kalbiniz durur derimm.
Aklım çok dolu ve bunları taşımak bana ağır geliyo, düşüncelerim beni intihar itiyo evlatlarım geri tutuyo, en acısı da ben bekarken eşim beni bırakacağı için intihara kalkışmıştm ve aynı adam aynı noktadayım.
Sevildigimi hissetmiyorum diyorum ben kendimi sevmiyorum ki başkası neden sevsin.
Özgüvenim yok insan görmek konuşmak istemiyorum.
Psikologa gideyim diyorum eşim saçmalama diyerek kahkaha atıyo. Bilerek beni tüketmeyemi çalışıyo yoksa istemeden mi yapıyo bilmiyorum.
Toplum da bulunmaktan korkuyorum misafir çağırmaktan utanıyorum çünkü eşim ne konuştuğunu bilmiyo. Evlenmeden önce eşime söylemiştim benim en sevmediğim şey insanların içinde dengesiz konuşulması karısını kötülemesi , ben en zayıf noktami gösterdiğim için kaybettim.
Ve şuan aklıma gelenleri yazıyorum;
Geçen gün dışarı çıktık el ele tutuşup yürürken aşkım elini omzuma atsana böyle kötü hissediyorum dedim, kısasın ztn dedi güldü
Aynı gün kaynım la kahve içelim dedik sonra eşim de geldi orda kaynım yenge biliyor musun benimde sevgilimin ismi Melike eltinle adaş olacaksın dedi, yaaa ne güzel fln dedim sonra ama benim Melikem daha güzel dedi, eşime dönüp bakış attım ne bakiyon güzeldir dedi.
Bende güzellik önemli değil önemli olan kalbî hakkında hayırlısı olsun canım dedim.
Dün eşim beni severken kolumu ısırdı bende onu ısırdım biraz zaman geçti acıdımı bakiyim dedim boşver ztn yamuk dişlerin izlere baksana inşallah kaybolur izi dedi,😕
Hani bazı anlar vardır ya küçük ama boşluğu hissettirir öyle işte hayat bana acımıyor Ken ben neden yaşamaya çabalıyorum, fazla uzun oldu okursanız hakkınızı helal edin 🥲