Olayların ardından tam 8 ay gecmıstı.. karnım ıyıce sısmıs yürümem oldukça ağırlaşmıştı ..
Tarık Ne pahasına olursa olsun Sema’yla görüşmemi engellemişti . Bebegım ve benım ıcın bunun rısklı olduğunu düşünüyordu haklıydı da ..
ama Bora’yı benden alan sema ya yüzümdeki bıraktığı derin yanıgı gösterecektim .vee
Evet Zafer onundu o kazanmıştı. Bunu bilmeliydi .. eline ne geçtiğini merak edıyordum..
Pazar sabahı tarık evde uyurken gizlice çıktım , bir an önce taksiye binmeliydim ki bu uzun sürmedi ilerde hemen bir taksi belirmişti ..
Taksici nereye der gibi bakış attı ,
Ruh ve sinir hastalıkları hastanesi diye bağırdım ..
taksici şaşırmıştı , sey kusura bakmayın sesımı duyurmak ıcındi diye salladım..
Heyecandan ne dedıgımı ne yaptığımı bilmıyordum ..
gelmiştik ..
Taksiden inip hızlı adımlarla hastaneye giriş yaptım .. bahçesi kocaman heryer çiçeklerle doluydu.. nedense insani hem korkutan hem de rahatlatan bi havası vardı .. Sema burda kalıyordu demek .. aklıma burayı yaksam kaç insanın da ölebileceği geldi , neden bunu düşünmüştüm ki … yoo, hayır ben öyle biri degıldım ….
İçeri girip , Sema adında bir hasta varmış onu görmek ıstıyorum dedim ..
Girişteki kız Sema ??
He şu saçlarını sureklı kazıtan kız mı ? Evet bir bakalım nerdeymıs ..
Bir iki saniye geçmeden ..
Bahçede dedi ,
Efendim ???
Bahçede hava almaya çıkarmışlar dedi ..
Kalbim küt küt atıyordu kendimi tekrar bahçeye atmam la onu görmem bir oldu .. saçları yoktu , suratı tanınmıcak kadar zayıflamıştı ..
göz göre geldik ..
Beni görünce durdu , tanımısmıydı beni aklı yerındemıydı ? Boş boş bakıyordu imasız , anlamsız sadece bos bos bakıyordu ..Hızla yanına yaklaştım , hemşireye bızı yanlız bırakmasını rica ettim ..
Şimdi basbasaydık.
Bizden başka kimse yoktu .. söyleyecek bırsey de yoktu oysa aylardır kafamda neler soyleyecegimi tasarlayıp durmuştum .yüzüme bak dedim , beni bu hale getirdin Bora’yı benden aldın mutlumusun ??,
Cevap vermiyordu yüzünde hala o bos ifade vardı …. biz bunu haketmedık Sema biz sana bırsey yapmadık bırsey söyle neden yaptın birsey söyle ? Öldü Bora haberin varmı ??.. yokmuydu ? Nasıl canın yandımı?? Suratında hala tepkisiz ifadesi vardı gözyaşları hariç ..
Sessizliği beni delirtmişti birsey söyle be konuş bırsey söyle diye bağırdım ..
Sadece bos bos bakıyordu , etrafımıza ınsanlar dolmuştu , benı uzaklaştırmaya çalıştılar ,
Sende yan Sema sende geberıp git çürü burda geber Sema diye bağırdım ..
Bu kadarı bana fazlaydı karnıma agrı girmiş nefes alamıyordum ..Elimi karnıma götürdüm , hayır sakin olmayalıydım..
Suyum . Suyum geldi yardım edin diye haykırdım ..
Korkma bıze bırsey olmucak korkma bebeğim korkma bu sefer izin vermicem ..
derin derin nefes almaya başlamıştım .. hemen bir taksi çağırıp benı arabaya bindirdiler .. Yol boyu Sema’nın ölmesini diledim öyle birinin yaşamaya hakkı yoktu ..
hastaneye gelmıstık nerdeyse bayılmak uzereydım dayanacak gücüm kalmamıştı.. dogum odasına almışlardı beni ıkın sadece ıkın dıyordu hemsıre .. ama buna gucum yoktu hersey cok ani olmustu .. dışardan tarıgın sesını duyabiliyordum cok kızacaktı bana ..
neden dinlemedin beni Seçil ? Neden gittin Seçil ? Böyle bi riski nasıl göze alırsın Seçil ????
hemsıre tekrar ıkın diye bağırdı , derin nefes al ıkınabıldıgın kadar şimdi ıkın .. evet başı gözüktü devam et süpersin dedi ..
Var gücümle son kez ıkınmıştım..
Rahatlamıştım gözlerım yarı kapalı ter ıcındeydim..
sonunda yavrum dünyaya gelmişti hemşire onu temızleyıp kucağıma verdi..
Al bakalım annesi oğlun cok yakısıklı bir prens dedi …
Oglum benim oğlum ….
Kokusunu içime cektım , bi anda herseyı unutmuştum .. hemşire ismi ne Peki bu yakısıklı prensin diye sordu …
Bora dedim , babasının ismi..
benim tatlı minik Boram..
dünyama hosgeldin ….